Gry, w które gramy, czyli o barierach i blokadach komunikowania się w relacjach ze współpracownikami.

Wstęp

Koncepcja Analizy Transakcyjnej uznaje gry psychologiczne jako jedną z podstawowych barier w rozwoju organizacji. Traktuje gry jako nieświadome, utrwalone wzorce relacji międzyludzkich, które spożytkowują olbrzymie ilości energii psychicznej ludzi w zamian dając jedynie nieprzyjemne uczucia. Rozpoznanie i nazwanie naszych gier życiowych jest ważnym momentem do rozwoju innych, bardziej konstruktywnych form relacji ze współpracownikami, klientami i ludźmi w ogóle.

Cel

• Identyfikacja nieświadomych gier psychologicznych utrudniających rozwój firmy i utrwalających niejasne, ukryte sposoby komunikowania się.
  
• Rozpoznawanie podstawowych wzorców i matryc relacji z innymi.
  
• Określenie, które z trzech ról podejmujemy najczęściej (rolę Ratownika, Prześladowcy czy Ofiary).

• Gry psychologiczne. Jak powtarzamy określone relacje kończące się dyskomfortem psychicznym, stratami finansowymi dla firmy, utratą klientów?
  
• Konsekwencje i następstwa gier. Dlaczego gry są dla ludzi tak bardzo zwodnicze?
  
• Niektórzy ludzie wzajemnie się przyciągają. O tym, jak "zapraszamy" bądź jesteśmy zapraszani do gier.
  
• Osobowościowe uwarunkowania uczestniczenia w grach.
  
• Po czym poznajemy, że uczestniczymy w grach psychologicznych?
  
• Dynamika gry. Sześcioetapowa sekwencja gry.
  
• Podstawowe czynniki paraliżujące funkcjonowanie firmy. Gry w organizacjach.
  
• Gry typowe dla mojej organizacji. W jakie gry lubimy grać i po co?
  
• Korzyści z podtrzymywania gier w relacjach ze współpracownikami, klientami.
  
• Przekonania i zachowania podtrzymujące gry w organizacjach.
  
• Jak zaprzestać kontynuowania gier? Jak nie uczestniczyć w grach?
  
• Uwolnić energię i kreatywność współpracowników. Inne możliwe sposoby przeciwdziałania grom w firmie.